De groene planeet

De groene planeet

'In India is groen gewoon een kleur'

Groen? Programmamaakster Floortje Dessing kreeg het met de paplepel ingegoten, ze bezoekt het liefst eco-hotels, eet geen vlees, heeft een huurauto en een vriendje ‘zo groen als gras’, maar tegelijkertijd vliegt ze wel de hele wereld over. “Ik ben dan ook absoluut geen rolmodel”, vindt de blonde wereldreiziger.

Wat betekent ‘groen reizen’ voor jou?

“Wandelen door Nederland is het groenste wat je kunt doen, want reizen is natuurlijk per definitie niet duurzaam. Maar reizen is wel goed voor je omdat het je blik en geest verruimt en je laat zien hoe mooi de wereld is. Je komt altijd met nieuwe inzichten terug van een reis, is mijn ervaring. Daarom is het ook zo belangrijk om na te denken over de manier waarop we reizen.”

Voel je je schuldig dat je veel reist?

“Nee, het is mijn werk om veel te reizen en daar probeer ik tegenwicht aan te bieden met de andere activiteiten die ik doe. Ik vind dat ik dat verplicht ben. Niet vliegen is natuurlijk altijd beter, maar als ik toch vlieg, probeer ik het te compenseren. Bijvoorbeeld via programma’s zoals GreenSeat.com, die per reis en gevlogen kilometers investeren in projecten die de CO2-uitstoot reduceren.”

Hoe groen ben jij zelf?

“Ik heb een huurauto en eet geen vlees, maar ik ben niet Roomser dan de Paus. Ik vind mezelf dan ook absoluut geen rolmodel. Ik wil geen vingertje opheffen, want natuurlijk is het dubbel; ik reis veel en vind tegelijkertijd dat we bewust bezig moeten zijn. Maar de mensen die daar kritisch over zijn, kan ik ook vragen: hoe ga jij naar je werk elke dag en hoeveel keer per week neem je een lapje vlees?”

Is je vriend groen?

“Hij is zo groen als gras, haha, want hij is een stuk jonger dan ik. Zonder gekheid, ik vind het fijn als iemand is opgevoed met een beetje bewustwording van de wereld om hem heen en nadenkt over de keuzes die hij maakt.”

Hoe lever jij een bijdrage met je programma’s?

“Ik wil laten zien hoe belachelijk mooi de wereld is. Soms als je in Nederland bent, heb je de neiging om dat te vergeten. Terwijl je hier elke dag op je fietsje zit en in een paar uur in Duitsland bent, waar je prachtige natuurgebieden hebt die lijken op de Grand Canyon. Dat dat bestaat, vind ik een fascinerende gedachte. Ik word er blij van om dat aan andere mensen te laten zien.”

Wil je de echte onbedorven plekken op aarde niet liever voor jezelf houden?

“Nee, dat vind ik arrogant, ik werk voor een publieke omroep dus wie ben ik dan om te zeggen: dit is niet voor de grote massa bestemd?”

Is dat wij ons druk maken over de natuur niet een luxeprobleem?

“Het koraal in de wereld gaat heel snel achteruit. Als je dat hebt gezien, weet je hoe erg het is als zoiets prachtigs verdwijnt. Toen ik vijftien jaar geleden ging duiken in de Malediven, was het totaal anders dan nu. Je ziet echt heel duidelijk het verschil. The Great Barier Reef hetzelfde verhaal. Ze vissen met dynamiet en je kan het ze bijna niet kwalijk nemen, want zij hebben niet het onderwijs genoten dat wij hebben gehad. In die zin is het inderdaad een luxepositie dat wij in de Westerse wereld er ons druk over maken. In India zijn mensen alleen maar bezig met overleven en is groen gewoon een kleur.”

Slaap jij alleen maar in eco-hotels?

“Ik probeer daar wel zoveel mogelijk naar te zoeken, maar dat is niet altijd makkelijk. Net in de Filippijnen gingen we naar een zogenaamde ‘ecolodge’, maar toen we daar kwamen, bleek dat ze een stuk bos hadden weggekapt en kartonnen huisjes neergezet. Daar is niets eco’s aan. Dan zeg ik dat ook tegen ze of ik zeg voor de camera dat ik twijfel aan hun eco-gehalte. Ik ben niet van de grote dure resorts. Vaak zijn die kleine plekken sowieso het allerleukst. In Europa gebruik ik Het Groene boekje en de Groene Vakantiegids voor leuke adresjes.”