Blog

TukTuk over de grens

Met gemengde gevoelens over de grens

Onderweg: dag 47-54
Op de teller: 3200 kilometer
Waar: Biscarosse, Mimizan, Seignosse, Biarritz, St Jean de Luz, San Sebastian

Na vijf weken Frankrijk liet ik het gigantische land vrijdag achter me en reed ik San Sebastian binnen. Ik zou de croissantjes missen, de zangerige taal en de afwisselende panorama’s, maar had ook behoefte aan ander eten en de wat makkelijkere manier van contact maken die ik kende van de Spanjaarden.

De laatste dagen in Frankrijk, werd ik overweldigd door de bijzondere natuur van de Landes (www.landes-vakantie.com) en Atlantische-Pyreneeën. Zo maakte ik bij het meer van Léon een schitterend boottochtje over smalle riviertjes, dwars door een groen woud van kurkeiken, pijnbomen en eeuwenoude varens. In Mimizan en Biarritz rende ik met Ki elke ochtend over de fijne zandstranden en bij de Natural Surf Lodge in Seignosse kreeg ik een onvergetelijke surfles.

Nu was ik onderweg naar Zarautz, een stadje twintig kilometer buiten San Sebastian. Op een gewone dag, met mooi weer en een vlak landschap zou ik vanaf St Jean de Luz makkelijk zonder onderweg op te laden in Zarautz aankomen. Maar al snel had ik door dat het vandaag anders zou worden.

In St Jean de Luz bezocht ik ’s ochtends eerst het eco-museum over de cultuur van de Basken, dat het eerste volk in Europa zou zijn en wiens taal op geen enkele andere taal lijkt. Peloto, (een soort squash, maar dan met de handen gespeeld), de baret, het heftig alcoholische drankje Izarra en de zo geliefde blauwe vlasbloem, waar al generaties lang linnen van wordt gemaakt, zijn allemaal onlosmakelijk verbonden met de Basken, leerde ik.

Zodra ik met de tuktuk het dorpje verliet, ontdekte ik een ander belangrijk onderdeel van het leven van de bewoners van de westelijke uitlopers van de Pyreneeën: het gebergte. Wat een waanzinnig mooi uitzicht had ik toen het azuurblauwe tuktukje de groene bergen op klom. Bij elke haarspeldbocht kreeg ik zicht over grillige rotsen diep de grijsblauwe zee in. Maar het gevoel van euforie als ik na veertig minuten (met 10-20 km/uur) tuffen weer een berg over was, wisselde zich af met een doodsangst wanneer de auto’s in sneltreinvaart over de smalle wegen aan me voorbij sjeesden.

Opgelucht reed ik San Sebastian binnen, waar ik bij de enige bar die open was rond siësta-tijd, mocht opladen. Drie uur later arriveerde ik in Zarautz met gemengde gevoelens, want hoe zou ik met deze bergen in hemelsnaam Spanje doorkomen? 

 

Meer informatie over de prachtige westkust van Frankrijk:


http://www.tourisme-aquitaine.fr/nl/

http://www.frankrijk-bordeaux-gironde.nl/

http://www.landes-vakantie.com/nl

http://www.bearn-basquecountry.com

www.plusfrance.com

Surfen in Seignosse

Gisteren aangekomen in Seignosse en geweldige surfles gehad van Mathilde van de Green Natural Surflodge

Groene waanzin

Het azuurblauwe tuktukje klimt met 10 kilometer per uur de steile helling omhoog. Met pijn in ons hart verlaten we de haven van Gironde sur Mortagne.

Onderweg: dag 39-46
Op de teller: 2777 kilometer
Waar: Blaye, Bordeaux, Audenge, Arcachon

De bootjes, die bij eb doelloos in het smalle kanaal van de Gironde liggen te wachten op een schitterende foto, de pineau-stalletjes aan de kant van de weg en de hartverwarmende chambres d’hote La Maison du Meunier.

Dit prachtige hotelletje wordt (nog) niet als groen bestempeld, maar ze maken wel gebruik van zonne-energie en serveren heerlijke biologische ontbijtjes. Ik ken ze die voor minder een groen label krijgen opgeplakt.

Het Green Key-keurmerk, een EU-ecolabel, een GreenGlobe status of een Travelife-waardering, dat zijn de te winnen ‘medailles’ voor een Europees hotel met groene ambities. En dan heb je er in Frankrijk nog een aantal. Ik kan er geen wijs uit. Het ene label is vanuit de overheid, het andere vanuit de branche zelf  en alle criteria verschillen. Wat moet een consument daar in hemelsnaam mee? Hoe moeilijk is het om één Europees keurmerk te voeren?

Via kronkelende landweggetjes proberen we ondertussen niet van het groene pad te geraken. Maar dat valt niet mee, want onderweg naar Bordeaux worden we van de weg geplukt door een wijnboer die ons maant een van zijn wijnen te proeven. Binnen de kortste keren zijn we uitgenodigd voor het feestje langs de kant van de weg, ter ere van de eerste druivenpluk. Ook de biologische wijnen zijn vertegenwoordigd, maar een van de boeren vertrouwt me toe: “Biologische wijn kan nooit heel goed zijn in deze regio, er is te veel regen om het zonder pesticiden te moeten stellen.”

Na twee wijnhuizen te hebben overleefd, vervolgen we onze weg naar een fameuze wijnkenner in Blaye. Zuid-Afrikaan Leslie (van de charmante chambre d'hote Villa St Simon) zoekt wijnen voor de staf van Queen Elizabeth en kent de smaak van menig bekend actrice. Volgens hem zijn er wel degelijk mooie biologische wijnen. Maar hij zou zijn collega nooit tegenspreken, want: “Everyone is right in wine, especially after a bottle.”

Een dag later staan we in Bordeaux op een mooie camping met groen label, die ze echt verdiend lijken te hebben. Ook de prachtige ecogites Floreale (www.lesecogitesfloreale.com) in Audenges, van de bevlogen Madame Cornu gunnen we al haar labels van harte. Haar gastenhuisjes zijn zowel eco-vriendelijk als erg warm en stijlvol ingericht.Van een andere orde is het chique hotel Villa d’Hiver in Arcachon van Nathalen Arnoux en haar man Olivier.

Minder knus, meer luxe, een prachtige oud-Engelse inrichting, maar ze hebben ook vergevorderde duurzame beslissingen doorgevoerd. “Helaas mogen we het Eco-label dit jaar niet meer voeren, want we wilden alleen in de kamers de lichten niet led-verlichting maken, want dat vinden we ongezellig. Toen raakten we meteen het label kwijt.”

Everyone is right in green, especially after a  bottle or two?

www.travel2share.com

WIN DE GROENE VAKANTIEGIDS VAN FRANKRIJK

Op zoek naar leuke groene adresjes in Frankrijk? Win dan nu een van de vijfentwintig Groene Vakantiegidsen boordevol bijzondere accommodaties. Mail uw gegevens en het antwoord op de vraag welk Frans stadje Aranka maandag 8 oktober zal aandoen naar: reiskrant@telegraaf.nl

 

 

Pagina's